Skip to main content

Muziek

kOnZERTe IM mAScHINeNHAUS - ZWeRm

Mous Lamrabat

Our Ears Felt Like Canyons

Cast

Zwerm - Johannes Westendorp, Kobe Van Cauwenberghe, Bruno Nelissen, Toon Callier

‘… En wij speelden tot ons bewustzijn wortel had geschoten in de canyon en een spookachtige, zwevende optocht opriep, een spookverschijning, metaal dat op metaal botst, dubbel en driedubbel, eindeloos teruggekaatst door de wanden van de canyon, van het brein, van de flikkerende passagiersramen, ratelende verbindingen, ONZE OREN VOELDEN AAN ALS CANYONS. Tot de morgen spraken wij geen woord.’ (Pauline Oliveros)

Geïnspireerd door de concepten van ‘Acousmatic Listening’ en ‘Deep Listening’ poneert Zwerm een immersieve concertopstelling waarbij vier musici in het midden van de ruimte geplaatst zijn, naar elkaar toe gewend maar verborgen door lichtadaptaties, en waaromheen verspreid het publiek zit. ‘Acousmatic listening’ zoals de Franse componist van ‘musique concrète’ het omschrijft, refereert aan het horen van een geluid zonder de oorzaak ervan te zien. ‘Acousmatique’ refereert in zijn originele betekenis aan de leerlingen van Pythagoras die naar hun meester luisterden vanachter een gordijn zonder hem te zien en zonder zelf geluid te maken. De Amerikaanse componiste Pauline Oliveros omschrijft ‘Deep Listening’ als een zeer intuïtieve en integrale luisterinstelling. Het gaat verder om een album dat werd opgenomen in een grote ondergrondse cisterne met een natuurlijke echo van vijfenveertig seconden. In het concert van Zwerm fungeert de elektrische gitaar als een soort ‘gordijn van Pythagoras’ door complexe geluiden met minimale beweging te genereren. Tevens ontzegt ze de musici nagenoeg alle visuele theatrale vertoon dat gepaard gaat met een live-uitvoering en verschuift ze de actie tot in het oor en het proces van het luisteren. 

Tegen die achtergrond heeft Zwerm nieuwe werken in opdracht gegeven aan de componisten Joanna Bailie, Christopher Trapani en Alexander Schubert. Er ontstond zo een muzikaal drieluik dat tussen de pure, minimalistische klanklandschappen van Joanna Bailie en het psychedelische lawaai van Alexander Schubert de geraffineerde, spectraal-microtonale wortels van Christopher Trapani uit New Orleans onderzoekt. Elk van deze klanktableaus zal zich op z’n eigen manier zeer goed voegen in dit specifieke klanklandschap en deze ‘acousmatic’ context.

Tickets